چرا از مرگ مي ترسيد ؟

چرا آغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد ؟

بهشت جاودان آنجاست .

               جهان آنجا و جان آنجاست

گران خواب ابد ، در بستر گلبوي مرگ مهربان ، آنجاست !

سكوت جاوداني پاسدار شهر خاموشي ست .

 

سر از بالين اندوه گران خويش برداريد

                 در اين دوران كه از آزادگي نام و نشاني نيست

                                     در اين دوران كه هرجا ” هركه را زر در ترازو ،

 

           زور در بازوست “ جهان را دست اين نامردم صد رنگ بسپاريد

كه كام از يكدگر گيرند و خون يكدگر ريزند

            درين غوغا فرو مانند و غوغاها برانگيزند .

 

سر از بالين اندوه گران خويش برداريد

           همه ، بر آستان مرگ راحت ، سر فرود آريد

           چرا آغوش گرم مرگ را افسانه مي دانيد ؟

           چرا زين خواب جان آرام شيرين روي گردانيد ؟

چرا از مرگ مي ترسيد ؟


  عمری است که با باده و می واله و مستیم  

     ما   می زدگان  با  سر زلف    عهد ببستیم 

     هرگز   نرود    از    سر   ما    خاطر   دلدار 

     زیرا   که   فقط   آن   بت   عیار     پرستیم.

جان من  ای مهربان  در دست توست

 

               این دل عاشق که دادی مست توست

 

 عاشقان  را  یار و  دلبر  جز  تو  نیست

 

               گردش  انگشتشان بر شست  توست

            آن کس که ز هجر من  به سر می کوبد 

            گویید  مزن به  سر  دمی  چشم گشا 

            من  پیش  توام  کجا  روی  در کوبی  
            این من من و صد  آرزو ی  خویش گش

گردش ليل و النهاران دست توست

 

جوشش اين چشمه ساران دست توست

 

شور " تنها " را به عشقت بيش كن

 

وسعت اين غنچه باران دست تو

مرا هر چند بشکستی

نمی خواهم شکست تو

نمی خواهم که اندوهی ببینم حتی در آن چشم مست تو.

نمی خواهم تو را هرگز نمی یابم تو را هرگز

ولی ترک خیال تو نمی دارم روا هرگز

مراصدبارازخودبراني                                                          دارم  دوستت  به زندان خيالت هم كشاني                                         دوستت دارم    چه سود ازمهر ورزيدن  چه حاصل از وفا   كردن        مرا لايق بداني يا نداني                                       دوستت دارم

*********************************************************************

دفتر عشـــق كه بسته شـد

ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم

خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون

به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد  زدم

غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم

چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم

دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو

آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه

دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه

بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو

ازاون كه عاشقــــت بود

بشنو اين التماسرو

 

خسته شدم از بس چشم به در دوختم

 نامه هام نداي دوست داشتنت رو ميدند

از بس اسمتو صدا کردمديواره اسمتو بلد شدند

از بس گريه کردم اشکي براي چشمام نمونده

از بس داد زدم صدام گرفته تو رو روز و شب صدا

 مي کنم شايد روزي ببينمت شايد روزي حست

 کنم شايد بتونم ببوسمت

شايد روزي برات بميرم

دوستت دارم